Żółtaczka wiśni – objawy i zapobieganie

Żółtaczka wiśni powodowana jest przez wirus karłowatości drzew pestkowych, który przenoszony jest podczas rozmnażania wegetatywnego, a także z pyłkiem i nasionami. Ochrona sadów wiśniowych przed żółtaczką wiśni jest bardzo ważna.

Patogen powodujący żółtaczkę wiśni

Chorobę powoduje szczep wirusa karłowatości drzew pestkowych – Prune dwarf virus (PDV). Żółtaczka wiśni została opisana po raz pierwszy w USA. Wirus wywołujący tę chorobę jest powszechny w całej Europie. W naszym kraju jego nasilenie jest zróżnicowane w poszczególnych sadach. Żywicielami wirusa są przede wszystkim wiśnie, czereśnie i śliwy.

Żółtaczka wiśni – objawy

Prune dwarf virus (PDV) nie doprowadza do zamierania drzew, jednak powoduje znaczne osłabienie ich plonowania. 

Objawy żółtaczki wiśni pojawiają się wiosną, zwykle 3-4 tygodnie po kwitnieniu drzew. Na liściach, najczęściej najstarszych, chorych drzew obserwujemy żółte, nieregularne plamy, które z czasem obejmują znaczną powierzchnię blaszki liściowej. Wraz z przebarwieniami dochodzi do masowego opadania zainfekowanych liści, przy czym ich nerwy oraz część tkanek ma w dalszym ciągu zieloną barwę. Przy trwającej dłuższy czas chłodnej pogodzie wiśnia może stracić nawet do 50% liści. Objawy choroby na liściach mogą przypominać te, które pojawiają się podczas niedoboru żelaza. Objawy żółtaczki wiśni ustępują dopiero przy wysokiej temperaturze, jednak powrót chłodnej aury może ponownie doprowadzić do zaostrzenia objawów choroby. Liczba krótkopędów na chorych wiśniach ulega redukcji. Na chorych drzewach obserwuje się ogałacanie pędów w wyniku braku wytwarzania pąków liściowych. W latach upalnych żółtaczka wiśni zwykle nie wywołuje żadnych objawów chorobowych. Prune dwarf virus (PDV) nie doprowadza do zamierania drzew, jednak powoduje znaczne osłabienie ich plonowania.                                              

Jak się rozwija żółtaczka wiśni

Wirus żółtaczki wiśni rozprzestrzenia się wraz z zainfekowanymi oczkami oraz zrazami, które pobraliśmy z chorych drzew. Wirus może przenosić się również z pyłkiem chorych roślin, a także z nasionami. Jeżeli źródłem patogenu jest pyłek spodziewać się można bardzo szybkiego, masowego porażenia wiśni w sadach produkcyjnych. Fakt przenoszenia wirusa z nasionami jest równoznaczne z zainfekowaniem podkładek generatywnych. Czas inkubacji żółtaczki wiśni wynosi 1-2 lat.

Ochrona sadów przed żółtaczką wiśni

  • szkółki drzew wiśniowych, sady zraźnikowe jak również plantacje musimy poddać regularnym, okresowym lustracjom;
  • w przypadku symptomów wskazujących na obecność wirusa żółtaczki wiśni zlecamy testy laboratoryjne, które potwierdzą lub wykluczą diagnozę. W przypadku dowodu potwierdzającego zawirusowanie, należy usunąć porażone z sadu;
  • uprawiajmy odmiany mało podatne na wirusa żółtaczki wiśni;
  • zakładajmy sady w odpowiedniej lokalizacji, przestrzegając izolacji przestrzennej;
  • systematycznie zwalczajmy mszyce, które są wektorami wirusów;
  • nowe sady zakładajmy wyłącznie z certyfikowanego materiału szkółkarskiego, wolnego od choroby;
  • zwalczanie żółtaczki wiśni nie jest w naszym kraju obowiązkowe, jednak wirus ten zalicza się do organizmów szkodliwych,  „jakościowych”.

Ochrona sadów wiśniowych przed żółtaczką wiśni polega na sadzeniu zdrowego materiału szkółkarskiego oraz pobieraniu zrazów ze zdrowych roślin bez objawów mogących wskazywać na obecność tego wirusa.

Czy artykuł był przydatny?

Kliknij na gwiazdkę, by zagłosować

Ocena 4.3 / 5. Liczba głosów 3

Na razie brak głosów. Możesz być pierwszy!

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *