Srebrzystość liści – nieco zapomniana choroba drzew liściastych

Srebrzystość liści to choroba rozpowszechniona na wielu drzewach, a nawet krzewach liściastych, nie tylko owocowych. Pierwotnie występuje na korze i drewnie, wtórnie natomiast efekty widoczne są na liściach.

Srebrzystość liści większe szkody powoduje na śliwach. Znacznie rzadziej poraża inne drzewa pestkowe. Sporadycznie, aczkolwiek coraz częściej występuje też na jabłoniach.

Srebrzystość liści. Etiologia i epidemiologia choroby

Patogenem odpowiedzialnym za wywołanie srebrzystości liści jest grzyb należący do podstawczaków, tj. Chondrostereum purpureum. Jest to grzyb, który wykazuje cechy zarówno organizmu saprotroficznego, jak i pasożytniczego. Saprotroficznie rozwija się na obumarłych drzewach.

Z wytworzonych na spodzie owocników bazydiospory czyli zarodniki podstawkowe rozprzestrzeniają się z wiatrem na zdrowe rośliny wywołując infekcje wtórne. Przenoszenie zarodników zachodzi przy temperaturze powyżej 18°C i przy wilgotności powietrza powyżej 75%. Najłatwiej do infekcji dochodzi w miejscach zranień i uszkodzeń kory. Konsekwencją infekcji jest rozwój grzybni, która przerasta zdrową tkankę korową i zdrewniałą. Jeśli w miejscach takich dokonywane są cięcia pielęgnacyjne, to na narzędziach patogen łatwo przenosimy na inne drzewa. Od infekcji do wytworzenia charakterystycznych owocników może upłynąć kilka do kilkunastu lat.

Srebrzystość liści. Objawy choroby

Srebrzystość liści

Srebrzystość liści to choroba, która rozwija się stopniowo

fot. Anita Łukawska

Objawy choroby można spotkać zarówno na korze i drewnie uszkodzonych mechanicznie pni, konarów i gałęzi, jak również na liściach oraz owocach drzew i krzewów owocowych. Na plantacjach owocowych podatnymi gospodarzami dla Chondrostereum purpureum są zwłaszcza śliwy, a także inne drzewa pestkowe, jabłonie oraz krzewy porzeczek i agrestu. Srebrzystość liści występuje powszechnie także na wielu drzewach dziko rosnących.

Jeśli chodzi o srebrzystość liści w początkowej fazie na wspomnianych drzewach porażone są pojedyncze liście, owoce i fragmenty koron. W szybkim tempie jednak patogen rozprzestrzenia się układowo na całe drzewa powodując ich zamieranie. Najbardziej charakterystyczne objawy srebrzystości liści są zauważalne od lipca do września. Choroba rozwija się także na konarach i gałęziach, które z czasem zasychają. Kora łuszczy się i płatowato odpada, a drewno brunatnieje i ulega rozkładowi pod wpływem rozwoju białej grzybni. Na pniach pojawiają się szarobiałe, pofałdowane owocniki grzyba o wielkości do 5 cm, które mogą rozwijać się w skupieniach. Na dolnej części owocniki są czerwonawe, najczęściej fioletowoczerwone i z czasem pojawiają się na nich zarodniki podstawkowe.

Charakterystyczne, wtórne objawy rozwoju choroby na liściach to ich srebrna barwa. Jest to efektem rozdzielania się skórki liścia od miękiszu. Reakcja taka następuje pod wpływem enzymów wydzielanych przez patogen i wnikania do pustych przestrzeni w strukturze liścia powietrza atmosferycznego.

Choroba może się rozwijać przez wiele lat, nie zawsze dając zauważalne objawy. Silne porażenie wpływa na fizjologię drzewa, gospodarkę wodną i przewodzenie asymilatów. Efektem tych zakłóceń jest zahamowany wzrost, zaburzenia lub brak owocowania i obumieranie drzewa.

Profilaktyka i ochrona drzew oraz krzewów przed sprawcą choroby

Wśród działań, które w sposób profilaktyczny uniemożliwią rozwój grzyba powodującego srebrzystość liści wymienić należy nieuprawianie odmian wrażliwych, takich jak Gala, Jonagold, Gloster, czy też Elstar. Patogen może się przenosić wraz ze zrazami i podkładkami, należy zatem dbać o dobrą jakość materiału rozmnożeniowego. Należy zatroszczyć się, aby w sadzie i jego bezpośrednim otoczeniu nie składowano martwego drewna z drzew liściastych, które stanowić może źródło występowania patogenu.

Bardzo ważną sprawą ograniczającą występowanie choroby jest dbałość o prawidłowe cięcie drzew, zwłaszcza w okresie jesienno-zimowym, gdyż patogen łatwo przenosi się na narzędziach. Nie należy wykonywać takich zabiegów w czasie deszczu i przy dużej wilgotności powietrza. Narzędzia trzeba dezynfekować. Porażone drzewa lub ich fragmenty należy usuwać i palić. Powstałe po cięciach rany koniecznie należy smarować pastami zabezpieczającymi.

 

Czy artykuł był przydatny?

Kliknij na gwiazdkę, by zagłosować

Ocena 4.7 / 5. Liczba głosów 3

Na razie brak głosów. Możesz być pierwszy!

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *